skimacedonia

Why is servicing ski equipment necessary ?
Requires less effort for braking and turning, and thus reduces the risk of injury , professional processing of edges provides good holding on the track even on the […]

Во еден од малкуте центри во Африка, ски центарот Тифиндел сместен на 3000 метри во Јужна Африка беше одржан првиот натпревар во ФИС Алпско скијање кој се одржал било кога на африканскиот континент.

И покрај екстремно сувата сезона, температурурите во Тифиндел овозможија центарот да ги искористи снежните топови и да обезбеди квалитетни услови.

Алпскиот скијачки клуб Скади од Скопје деновиве е повторно на припреми во Австрија на глечерот Хинтертукс каде покрај светската елита може да се сретнат и нашите пионери од македонското алпско скијање.

Овие тренинзи се дел од зацртаната програма на клубот Скади за летниот период, јуни, август, октомври и ноември се месеците кои се планирани за тренинз на Хинтертукс глечерот. Во моментов таму се Јана Атанасовска и Андреј Костовски актуелни двократни државни прваци и освојувачи на многу меѓународни натпревари. Целта на посетата е усовршување на основната техника, натпреварувачко капијарско скијање и одржување на континуитет во формата и скијањето, изјави Александар Атанасовски-Чаве тренер на овој млад тим.

Инаку глечерот Хинтертукс во Австрија лоциран на 3000 метри нуди големи можности и услови за совршени тренинзи благодарение на патеките и стазите каде е овозможено непречено поставување на капии.

Од АСК Скади напоменуваат дека голема поддршка и помош добиваат од селекторот Иван Лешевски кој несебично асистира низ сите можни аспекти на организација, комуникација и совети имајќи го во предвид неговото богато дваесет годишно искуство на овој глечер.

31 Август, искачување на врвот Меденица 2169 мнв на Бистра.

Пријавување на planinarskivrvovi@yahoo.com

Викендов на 30-31 Август во Лазарополе, Креативен викенд бр.26 со тема на работилницата, изработка на макро фотографии.

Филм на Џереми Џонс

SWATCH FREERIDE WORLD TOUR BY THE NORTH FACE објави детали за следната сезона, давајќи возбудлив поглед кон иднината на овие натпревари. Нови дестинации на мапата на FWT настанот се Андора и Алјаска со што е […]

Најдобар совет за скијачки кондури е да си купите нови. Секој друг дел од опремата може да го изнајмите, но доколку сакате навистина да уживате и да се чувствувате удобно потребно е да имате свои лични скијач […]

Речиси третина од земјиното копно е покриено со снег, но само еден континент може да се пофали со потенцијал од неискористени снежни предели. Финскиот фотограф Теро Репо заедно со своите пријатели Лукас […]

По повод Денот на осамостојувањето на Република Македонија, 8-ми Септември, Планинарскиот клуб Кораб и оваа година, како организатор, со задоволство Ве поканува да учествувате во, 23-тo по ред, традиционална меѓународна планинарска акција ИСКАЧУВАЊЕ НА ГОЛЕМ КОРАБ. Акцијата ќе се реализира на 07 септември 2014 год. (недела).Како и предходните години, и оваа година ПК Кораб, за сите учесници, обезбедува автобуски превоз Скопје-Кораб- Скопје. Aвтобусите ќе поаѓаат од Железничка станица Скопје. Поаѓањето на автобусите е на 07.09.2009 во 05:00h наутро.
Цената за превоз во двата правци, вкупно, изнесува 600 ден (10 EUR). Билетите можат да се набават во холот на дом на АРМ од понеделник 01. до петок 05. 09, 2014 од 18:00 до 21:00 часот.

Information about 23rd Annual Climbing on Mt. Korab:
http://www.korab.org.mk/indexen.html

ПРОГРАМА:

07.09 (недела)
– 05:00h поаѓање на автобусите, од посочените локации во Скопје кон Кораб
– 08:30h време предвидено да пристигнеме на Кораб
– 09:00h означување на старт на искачувањето од пред караула Попеда (поранешна Штировица)
– 15:00h – “затворање” на врвот за искачување и враќање на учеснициите кон караула Победа, доделување на Признанија и Благодарници и враќање кон автобусите. Испраќање на учесниците
– 19:00h поаѓање на последниот автобус

Патеката на искачувањето до Голем Кораб (2764 мнв) е со должина од 18.160 m во двете насоки. Истата е маркирана и обезбедувана од водачите на ПК Кораб, а на самата патека ќе има 3 пункта за помош и превенција. Стартната позиција е на височина од1450 метри надморска височина.

Напомени:
– Бидејќи враќањето на автобусите ќе биде по редослед на полнење, во автобусот со кој ќе доаѓате да не се оставаат никакви предмети, храна, облека и слично…
– Потребна е опрема за есенски услови и високогорско планинарње
– Движењето е во строга погранична зона, се молат сите учесници да не се одвојуваат од колоната (маркираната патека)
– Се молат сите учесници да не оставаат отпадоци во природата, односно отпадоците да ги вратат до првите контејнери. Да го оставиме Кораб чист, природен, девствен,онаков каков што не примил, величенствен и прекрасен!
– Секој учесник сам одговара за своите психофизички можности, здравствена состојба и безбедност.

ПК Кораб се оградува од одговорност за недисциплини учесници и нема да одговара за можните последици.

За учесниците кои ќе сакаат да останат повеќе денови во Скопје или некое друго место во Македонија, ПК Кораб ќе се потруди да им обезбеди сместување за тие денови.

Телефони за контакт: Љубо 070/330-679, Ване 078/409-407,,

e-mail: contact@korab.org.mk

ПК КОРАБ

Претседател
Љубомир Котевски

23th CLIMB “GOLEM KORAB 2014 07, SEPTEMBER, 2014

Dear participants,

Honoring September 8, the Independence Day of the Republic of Macedonia, the Mountain Climbing Club KORAB from Skopje, has the pleasure to invite you to participate in the 23th, traditional international climbing GOLEM KORAB. The event will take place on September 7, 2014 (Sunday).

This year the Club will also provide a buss transport for all participants to the destination from Skopje and back. Some busses will leave from the Skopje Railway Station and the rest will stand at the student dormitory Goce Delchev. The busses will be leaving at 5 am, and the cost of a return ticket is 600 denars (EUR 10).

For those interested for camping on KORAB mounting this year a camp will be organized on the location Pobeda, on 1450 m a.s.l, starting from Saturday, 06 September 2014. A camping fee is 100 den per tent (the funds from the fee will be used for keeping the environment clean).

PROGRAMME

Sept. 7. (Sunday)
5 am departure with busses from Skopje to KORAB
8:30 am estimated arrival time to KORAB
9 am start of the climb from the location of POBEDA (ex Shtirovica)
3 pm closing of the summit and going back to POBEDA, granting awards
7 pm departure of the last buss to Skopje

The route of the climb to GOLEM KORAB (2764m a.s.l.) is 18160m long, altogether. It is marked and the guides from the Club KORAB will provide assistance to the participants. There will be four points on the route for first aid help. Drinking water will be found on several spots on the route. The starting point is on 1450 m a.s.l.

Important notes

Please be advised that there is no fixed schedule for departures from Skopje, i.e. the busses will leave as soon as all sits will be occupied. So, when you get off the bus, do not leave behind your belongings in the bus, like food, clothes etc

The equipment needed is standard mountaineering equipment for fall tracking conditions while climbing on high summits

Movement of the participants will be in the border area, please follow strictly the marked route

Please do not leave the garbage on the mountain, i.e. put it in the nearest container. Lets leave KORAB clean, natural and virgin; Lets leave it just the way we found it, magnificent and wonderful!

Every participant is fully responsible for his health, physical condition and safety

The club KORAB takes no responsibility for the participants who do not follow the above stated rules.

For the participants interested to stay longer in Skopje or some other place in Macedonia, the Club KORAB can provide accommodation

Contact persons:
Ljubo 070 33 06 79;
Vane 076 42 70 62;
Simon 075 41 01 82

e-mail: contact@korab.org.mk

Club KORAB
President
Ljubomir Kotevski

GOLEM KORAB Overview

Golem Korab (macedonian) or Maja e Korabit (albanian) both refer to the same, 2764m/9068f high mountain right on the border between Albania and Macedonia. It is a highest mountain for both countries, one of two summits in Europe being national highpoint for more then one country, and 12th highest national point in Europe. Name “Korab” is of Slav origin, it was considered to be a God of sea by various Slavic tribes, before they have switched to christianity. Korab may be considered an off the beaten track mountain resort, at least by the European standards.
Location: Mt. Korab ispanning in a slightly NE to SW orientation, from Golema Korabska vrata pass (2062m) on the nordern end, to the Mali e Grames, just after the Ciganski premin pass on the southern end. A rugged main ridge as well as the summit itself do offer both great and extensive views in all directions (please, see the panoramas further down the page). Beacuse of the bordercrossing policy between two countries and the logistical issues, ascending from the one side and descending down the other side of the mountain currently is not feasible, some day in the future this may change, though. Closest intl airports are those of Tirana (Albanian capital) and Skopje ( capital of Macedonia). To someones disbelief it may be, but geographical distance from Korab to any of those 2 airports is almost the same, mile or km more or less. Skopje has decent train connections with rest of Europe hence some major routes to Thessaloniki/Greece pass through the Macedonian capital.

NOTE: No need special permition, just report your presence to the border police

By car: for the sake of convinience and accesibility by road, we`ll stick with the Macedonian route. and our main goal is to reach the trailhead at Stezimir watchtower on the Macedonian side of the mountain. In order to achieve that, we`ll going to hit the Skopje -Tetovo motorway (around 40km of that one). From Tetovo – no need to go into the town – another 30 km of surfaced roadleading SW takes us till town Gostivar where we catch with the Gostivar-Debar road. Another 20 km or so up the Gostivar-Debar road takes us to Mavrovi Anovi, Mavrovi Anovi is rather small town a common point for short trip break with several food shops, restaurants, and few Hotels. This is where we are going to refill our supplies with all the neccessary food and liquid. Only in case we didnt mind to carry those all the way from Skopje, that is. From Mavrovi Anovi , we`ll drive further till village Trnovo, 8km or so from Mavrovi Anovi. At Trnovo, we`ll turn right and off the main Gostivar-Debar road, wave goodbye to the asphalt and say hello to the unpaved carriage road and progress southwestbound toward the village of Nicpur. From Trnovo via Nicpur it takes around 19 km of solid macadam road till sharp leftbound curve beneath Stezimir (watchtower, remember?). After living your car behind, 1 mile of footwork uphill theaforementioned curve takes you to the Strezimir (POBEDA) watchtower. This is where visitors are supposed to leave their vehicles. Now you are inside the Macedonian-Albanian boundary area. Final ascend is more or less straight forward, another portion of the carriage road takes us uphill next to the creek, till the old now abbandoned military watchtower – last place to refill you potable water supply, then gradually catches with the main Korab ridge due north. 4 to 5 hours of nontechnical hike up takes us to the main summit

There are no mountain huts on mt. Korab. If you plan to spend more than 1 day wandering around, bring the tent and sleeping bag(s). Spare option is to base yourself inside Mavrovo National Park which is not too far away

As so many mountains in this part of Europe, high hiking season is July/ August. However, given the overall climate circumstances – Macedonia is characterised by cold, damp winters and dry almost subtropical summers when temperature reaches 40 degrees Celsius – June and early September will be fine

http://www.summitpost.org/mountain/rock/152212/maja-e-korabit-golem-korab.html/

    tweet        

АБС ранецот веројатно е најважната иновација наменета за freeride скијачите и планинарите. Тоа се воздушни перници за  заштита и спасување од лавина. Дури 97% од сите оние кои го користеле овој продукт преживеале […]

Со поставувањето на првите метри асфалтен слој, во близина на големите паркинзи, беше означен почетокот на работите на рехабилитацијата на регионалниот пат Маврово-Маврови Анови. Вредноста на овој, за Маврвоскиот […]

ДО СИТЕ ПЛАНИНАРСКИ КЛУБОВИ

Комисијата за високогорство и експедиции при ФПСМ, Ве известува дека од Планинарската федерација на Турција, има добиено покана за учество на 15-тото Меѓународно искачување на […]

На 19-ти во реканското село Битуше (900нмв) се слави празникот Преображение Господово. По повод овој празник мештаните како и многу гости кои доаѓаат во селото организирано посетуваат една малечка планинска […]

Планинарскиот клуб  -„ЈЕЛАК“ Тетово и планинарскиот клуб – „ТЕТЕКС“  Тетово организираат летно искачување на највисокиот врв на Шар Планина – ТИТОВ ВРВ. Планинарскиот настан ќе биде организиран на 23 и 24 Август 2014 година.Шар Планина, најголемата планина во Македонија е 80 километри по должина и 30 километри во широчина. Таа како млада планина со својот глацијален рељеф изобилува со прекрасни пасишта, густи шуми богати со извори и чисти планински реки.

Надморската височина на Титов Врв изнесува 2747 метри. Искачувањето од Попова Шапка до врвот е околу 4 – 5 часа пешачење со попатни одмори, на почетокот по макадамски пат, а потоа по добро маркирана патека.

Организираното планинарско искачување на врвот ќе се одвива по следната програма:

23.08 (Сабота)

o        До 15:00 часот – пристигнување на планинарите во Тетово;

o        15:00 часот – организиран превоз до Попова Шапка од пред Домот на културата, по цена од 100 денари во еден правец;

o        17:00 – 19:00 часот –  сместување на планинарите;

o        20:00 часот – свечено отворање на манифестацијата;

o        24:00 часот – повечерје.

24.08 (Недела)

o        05:30 часот – станување и припрема за марш;

o        06:30 часот –  поаѓање на планинарите кон врвот;

o        11:00 часот – пристигнување на врвот;

o        12:00 часот – поаѓање кон Попова Шапка;

o        16:00 часот – доделување на признанија и затворање на манифестацијата;

o        16:30 часот – организиран превоз кон Тетово по цена од 100 денари.

Сместување:

Планинарски дом „Смрека“ – 200 денари, сместувањето е организирано во планинарскиот дом Смрека, на Попова Шапка. Поради ограничените сместувачки капацитети, Ве молиме да се пријавите навремено.

Задолжително пријавување на оние учесници кој ќе пристигнат и учествуваат на маршот во недела на 24.08.2014 заради наша евиденција.

Напомена:

–                      За психофизичката состојба одговара секој учесник самостојно;

–                      П.К. „Јелак“ и П.К. „Тетекс“ обезбедуваат водич;

–                      Маршот ќе го обезбедува екипа на Горско Спасителска Служба од Тетово;

–                      Секое друштво добива спомен диплома, а секој учесник налепница од маршот;

–                      Исхраната ја обезбедува секој учесник самостојно.

 Контакт:

П.К. „Јелак“ (Борис-Цули)  070 – 596 – 637, Е-Mail:  pk.jelak@gmail.com

П.К. „Тетекс“ (Цветан)  075 / 465 – 602, E-Mail: pkteteks@gmail.com

врв Сандакташ, 1981 м.н.в.,   2 август 2014

Од Бистра го познавам секој рид. Секој пристап. Секое село и патека. Сезонава на врвот Меденица бев десет пати. Тоа му доаѓа отприлика по еднаш месечно па и повеќе. Дали од Маврово, Кичиница, дали од Галичник, од Бачилото кај Тони вода, сум пристапувал и од Беличица, од Царевец, па дури и од Лазарополе. Не дека е некој врв, но ете. Некако судбината ме поврзала со Бистра. Нежна и убава. Сиво-жолта. Уште прв пат кога на неа стапнав една зима, во сета своја белина.
Овој втори август, најголемиот македонски празник, пак бев некаде таму. На Бистра. Требаше да се оди некаде. Но не сакав повторно да се сретнам со Меденица. Не сакав повторно да одам во Лазарополе, иако секој слободен момент се обидувам да го поминам таму. Остана само една веројатна опција, еден дел од Бистра кој најмалку го посетував, а кој вреди да се посети поради својата издвоеност и висина на целиот масив на Бистра. Врвот Сандакташ. 1981 метри надморска висина.Тргнав утрото на втори од браната. Пешки до Ниќифорово. Има доста пат по асфалт. Пат кој сум го поминувал доста, а кој реално нема поента да се поминува, освен ако изостанува друга опција. Сепак има нешто интересно и во тоа, иако асфалтот ве забавува за разлика од тоа ако одите по земјен терен. Поминувате повеќе од половина езеро по неговиот брег. Околината е убава, а бидејќи е рано утро нема возила, а ни луѓе. Вчера врнеше и се уште е облачно. Се надевав дека онаа магла над источната страна на Бистра наскоро ќе исчезне. И додека стигнав до Ниќифорово тоа навистина и се случи.
Додека се подготвував за нагоре и полнев свежа вода на спомен чешмата на загинатите селани во втората светска војна, до мене дојде и селското куче. Млад пес од некоја година и пол со убави заби. Убав и голем кафен овчарски пес кој ми се радуваше и сакаше да си игра. Кога тргнав нагоре и тој тргна со мене. За миг се спријателивме како отсекогаш да сме биле заедно. Одевме покрај селската црква и последните куќи, па по патеката навлеговме во шумата. Тој пред мене како да го знаеше патот, а јас побавно берејќи шумски јагоди, кој во овој дел од шумата ги имаше во навистина големо изобилство. Ако не ги изедам јас сега, ќе се исушат и нивниот моќен вкус ќе остане невкусен. Тогаш зошто воопшто зрееле? Зошто воопшто го обликувале тој привлечен вкус?Првиот дел од патеката е низ шумата. Облаците испаруваа па шумата ни правеше ладовина по утринското сонце кое веќе почна да се засилува. Патеката е маркирана, но на моменти се излегува на пат со ненадејни скршнувања па може да се застрани. Патеката треба да не однесе до чешмата Пет леба, па оттука до бачилото од каде по сртот почнува искачувањето на врвот. Низ шумата има уште една чешма со партизанска спомен плоча. Овој дел од шумата и селото се доста значајни за анти-фашистичката борба и доста партизани загинале тука, а и во самото село, од страна на италијанскиот окупатор. Интересно совпаѓање да се посетат овие споменици на овој ден.
Кога излеговме надвор од шумата, маркацијата води по патот направен за тракторите кои од тука ја влечат брутално исечената бука, но ние влеговме директно по ливадата пред нас, за да го скратиме кружењето. За кратко бевме до бачилото, непосредно под трите врвови. Се спуштивме до бачилото на кратко да се поздравиме и поразговараме со овчарите и нивните песови, а тука беше и Меца, една убава бела кучка со нејзините мали. А по тоа ни остана само уште да го качиме врвот.
Од тука имаме избор да одиме на кој врв сакаме. Дали директно кон Сандакташ во лево, на средниот врв малку понизок од него или сосема во десно наспроти Меденица со поглед кон Тресонче, а од таму по сртот да одиме кон Сандакташ и да ја изодиме целата падина и да видиме повеќе од планината. Се одлучивме за директно искачување кон средниот врв, кој од ова перспектива изгледа повисок од Сандакташ, но е за малку понизок. Под нас е Мавровското езеро, а спроти Меденица. Споредувајќи ја висината би требало да сме тука некаде. Меденица и Сандакташ се разликуваат за само 182 метри. За кратко го искачуваме средниот карпест врв кој на него има камена кота. Седнавме да одморивме и да поуживаме во погледот. Ни се приближи стадото, а со нив и овчарот. Пред да тргнеме понатака си поприкажавме и со него, неговите кучиња се обидоа да ни се приближат, но сепак се откажаа. Мојот пес беше надмоќен и доста заштитнички настроен, иако ова сепак беше нивна територија. Сепак овчарот не предупреди да внимаваме на стадото кое се наоѓа од другата страна на Сандакташ. Стадото кое е во сопственост на братот на Али Ахмети имало доста опасни кучиња. Сепак ние тргнавме и натаму, без воопшто да размислуваме на тоа. Имавме конкретно поставена цел. А и бевме двајца.Се спуштивме по сртот, а после кратко искачување. На врвот не дочека купче камења и камената плоча со испишаните бројки 1981. Традиционално го забодев стапот кој го понесов од шумата на врвот и го наместивме апаратот за едно заедничко селфи. Кога тргнав да направам и некоја фотографија на околината, надојдоа и облаци од северната страна. Езерото се затвори, а над Кораб очигледно имаше бура. Времето тој ден беше сосема пристојно, сончево но со повремени облачиња кој го олеснуваа движењето, но сепак никогаш не знаете што може да следува. Си ја поделивме храната, барем она што и тој можеше да го јаде од мојот вегетаријански оброк и решивме да се спуштиме малку подолу на една камена тераса каде се уште грееше сонце.
Тука некаде, иако се обидовме да не не забележат, сепак не забележаа претходно споменатите пци и ни го нарушија раатот. Иако не се приближуваа до мене, сепак овој пат им беше поинтересен мојот пес, кој им беше навлегол на нивна територија. А и тие на него му беа интересни, па им се приближи со намера да ме одбрани од нив. Почнаа да ’ржат и да се буткаат, а тука влетавме со овчарот за да ги одвоиме. Целиот пат понатака, се до долу не следеа и се пуштаа кон него, но без да се обидат да ни се приближат.Очигледно беше од самиот старт на нашето дружење дека тој беше спремен да направи се за мене, еднакво како што јас бев спремен да го направам тоа за него. Беше тоа онаа безусловна љубов која само пес може да ја почувствува и има. Сепак не беше тоа дресиран пес, туку пес со свој идентитет и волја, независен и со сите свои природни инстинкти развиени во планината во слобода. Не можев да го натерам да направи нешто со сила и да сакав.
Како што тргнавме, така и се вративме назад во селото. Тука некаде, каде што се сретнавме, тука и се разделивме. Се обидов да му ги дадам остатоците од храната. Но тој беше непоткуплив и само сакаше да ми каже дека награда не прифаќа, се што направи, направи од љубов, затоа што навистина сакаше, а не заради некаква награда.
Јас продолжив по патот, а тој остана да лежи во мир на августовското сонце.
* * *
Турата беше прилично кратка па на враќање, пред да си заминам, имав време да поминам и во пештерата. Уште едно фасцинантно место скриено во срцето на оваа прекрасна планина. Недоволно истражена, во утробата на Бистра, недалеку од скијачките терени е пештерата Шаркова дупка. Сталактити, сталагмити, драперии и сите можни формации во оваа галерија, прикажувајќи го сиот раскош со кој оваа навидум едноставна жолто-сива планина има да го понуди. Ова е она кое ние го знаеме од тој раскош. Којзнае уште колку има да понуди, а од нас е скриено.
Тони Димитров

2 август 2014

Во пресрет на големиот македонски празник Илинден во планинското село Лазарополе, на падините на Бистра, на 1.350 метри надморска височина, опиени од најчистиот воздух на Балканот, пеесетина дечиња на возраст од 3 […]

Кратово, Лисец, врв Бреза, Осоговска планина 26-28 јули 2014

Кога говориме за планините во Македонија и нивните врвови обично мислиме на западот, на младите масиви и нивните силни врвови кои ненадејно се издигаат во остри врвови. Нив и почесто ги посетуваме, секако поради својата моќ, надморска висина, но можеби и поради некоја инерција и поради тоа што тој терен е релативно поистражен. Овој пат решив да тргнам малку кон неоправдано запоставениот исток. Да се истражи тоа непрегледно пространство на старите планини, чии падини и ниски врвови се протегаат во недоглед.
Навикнат на западот на Македонија, на врвовите од каде се гледа барем пола Македонија и сите околни планини, сите врвови кои можете јасно да ги наброите на добро и прегледно време, ми беше сосема интересно и несвојствено доживување движењето по Осоговијата. Се движев со часови по тој карпест предел, по долината на Крива река, за да стигнам барем до првото малку поизразено врвче. Идејата беше да ги посетам врвовите Бреза и Лисец.Тргнав од Кратово, најблиското место до нив, откако поминав една вечер таму. Беше сабота и градот беше посебно жив. Музика ечеше од сите кафулиња, засилувајќи се природно со одбивање од околните карпи. Сепак Кратово е сместен во карпеста дупка или да бидеме попрецизни во кратер! Ова значајно гратче за историјата на Македонија, сместено на западните падини на Осоговската планина е сместено во карпите на стар вулкански кратер. Доказ за тоа е и изобилството од метал во тие планини, од каде и многуте рудници од каде тој метал се ископувал низ историјата, правејќи го ова место и околината значаен рударски и трговски центар.
Тоа го покажува и богатата историја на местото која е во распон од праисторијата и карпестата уметност, преку римското царство, отоманската империја и нејзините кули и мостови, па се до крајот на минатиот век кога во транзицијата ова место почнува да го губи својот сјај.Кратово беше присутно на сите историски мапи како значаен центар, мапи кои ја прикажуваа историјата на Македонија од XV век па се до денес, кој ги гледав на една изложба на стари мапи во музејот на Македонија пред некоја година. Дури и во 80тите години,во социјализмот,кога Кратово е под владеење на „феудалецот“ Ѕинго, овој град е доста жив. Такво е и моето сеќавање за овој град каде сум поминал доста време од моето рано детство. Град доста жив, со доста млади и светла иднина. Но, во времето на независноста и очајната транзиција изведена од социјалистичките остатоци, целото тоа значење почнува да бледнее. По доста време отсуство од него, сега за среќа повторно го среќавам во поубаво светло.Чаршијата е обновена, исто така и музеите, дел од саат кулите се претворени во музеи, сите клучни историски места, кулите и мостовите се обележани со имиња. Многу туристи циркулираат шетајќи по музејот на карпеста уметност или во историскиот музеј сместен во саат кулата. Вистинската вредност на градот Кратово е откриена. Град кој тежи од својата историја.
Шетав доста низ градот и се потсетував на местата по кој сум поминал како мал, евоцирајќи ми носталгични реминисценции од детството, а веќе наредниот ден тргнав кон горно Кратово, село оддалечено на час и половина одење низ недогледните карпести пејзажи на Осоговијата. Поминав низ горно маало и покрај вировите во кој како мал ме носеа да се капам, се движев покрај долината на реката. Чувствово беше како да се наоѓам на друга планета. Падините беа карпести и голи, со ниска вегетација која се пробива низ пукнатините создадени од жешкото сонце, но и од студените зими. Се движев долго, а под мене се влечеше и Крива река, реката која поминува низ Кратово. Теренот не го познавав, но со мене имав една ловечка и една топографска мапа останати од чичко ми. Во моите планински ескапади, мапи обично не користам, туку едноставно го истражувам теренот со обиди и грешки, но сега добро ми дојде да ги лоцирам врвовите и потемелно да се запознаам со истокот и Осоговијата. Проблемот со овој дел, за разлика од западните планини, беше што теренот е непрегледен. Дел од теренот е низок, што значи во шума, па според тоа автоматски е непрегледен. Иако мислите дека сте се упатиле во вистинскиот правец, тука ве очекува голем дол па морате да го заобиколувате со часови. Маркации секако нема никаде, бидејќи овие планини и врвови не се регуларните дестинации, ниту на планинарите, ниту на туристите. Според ова немаше многу простор за грешка.Врвот се гледаше во далечината, но сепак според кратките разговори со ретките патници кои пешки ја поминуваат оваа дестинација од своите села до Кратово, не е баш блиску. Јас сепак бев убеден во својата брзина и точна процена, па дадов максимум час време. Час време помина, а јас дури сега се наближував до селото Горно Кратово каде еден од селаните ме праша: -До дека бе момче? – До лисец – му одговорив. Ееее… – беше неговиот краток одговор, кој и не беше баш утешителен. Сепак продолжив понатаму, обновувајќи ги резервите со вода, кој овде во овој дел од Македонија беа вистински непроценливи. Чешмите не беа како на западот. Водата не извираше на секој чекор, туку со црева беше носена до овие чешми со километри! Којзнае од каде, а и чешмите беа ретки за толкаво растојание. И селото беше несвојствено за некоја конвенционална претстава која ја имав и тоа воопшто не изгледаше на село туку на разделени една од друга куќи, расфрлани на огромно пространство.
По кратко движење теренот почна да го менува својот облик и од карпестиот пејзаж почнав да навлегувам во шума. Врвот се уште изгледаше дека е тука некаде, но никако да се наближам до него. Требаше да го заобиколам овој рид и веќе требаше да се појави искачувањето кон врвот. Но тој рид никако да го заобиколам. Навлегов во подлабока шума, што беше навистина несвојствено, но за кратко, покрај една куќа и нејзиниот пес чувар, се искачив непосредно под Лисец. Тргнав директно нагоре до сртот на Лисец, а од таму почнав да се спуштам кон патот кој води до селото Нежилово и од каде започнува искачувањето на врвот Бреза, кој е за малку повисок. Некаде под врвот конечно за промена имаше убава студена изворска вода, но и многу комарци, кој беа уште една значајна карактеристика на ова екскурзија. Од сртот врвот повторно изгледаше близу и лесно достапен, но таа слика повторно се покажа како оптичка илузија. Навлегов во шума и врвот се изгуби. Се движев по јасна шумска патека и иако сакав по обичај да скршнам директно кон врвот за да скратам, сепак останав на патеката која претпоставував ќе ме однесе на голата површина под врвот. Веќе беше навистина доцна, скоро пред зајдисонце и не сакав да губам време во експерименти, иако беше и повеќе од јасно дека патот назад ќе го враќам во темница. Само што го помислив тоа, се изненадив со една прекрасна слика. Малини! Многу малини по целиот пат кон врвот. Иако по сите планини во лето јадев навистина многу боровинки, но малини беа навистина реткост (освен можеби кај компирите под Кобилица) и со тоа уште повеќе ме израдуваа.За кратко искачување по непрегледната шумска патека, бавчите со компири и високата трева, бев скоро на врвот. Дури и тука под врвот имаше шума. Секако, како и на секое планинско место кое е под 1800 метри. А за кратко бев на врвот Бреза, највисоката точка во овој дел од Осоговијата, до кој може да се стигне од Кратово пешки за еден ден. Погледот беше нестварен. Иако релативно низок врв, барем за онаа претстава за врвовите која ја знаеме, погледот допираше во недоглед. Слоеви и слоеви ридови кои не сопираа, освен во далечните облаци низ кој се пробиваше зајдисонцето, кое тука и го дочекав.
Кога ќе се искачите на некој од овие врвови тие и не изгледаат баш така остро како што ви изгледаат од перспективата од која сте набљудувале. Од другата страна се претопува во друга падина и пејзаж, преминувајќи кон друг врв, кој исто така можеби и не е баш така остар како што изгледа. Така којзнае до каде. Сигурно до највисоките точки Царев врв или Руен кои единствени на истокот достигнуваат до 2000 метри надморска височина. Од Руен, планината понатака продолжува и во пиринска Македонија.Немав многу време за уживање, морав да стигнам барем до шумската патека долу пред мрак. А за тоа немав многу време. Решив да скратам дел од патот и се спуштив директно преку една падина до шумата. Тука некаде се спушти мрак. Се симнував низ карпестите кањони во ноќ. Само јас штурците кој звучат бавно, асоцирајќи на доцна летна ноќ, роевите комарци кои безмилосно ме напаѓаа и ѕвездите кои една по една се појавуваа оцртувајќи го најјасниот млечен пат кој досега сте го виделе. Во таа беспрекорна темна и топла ноќ, само ѕвездите ми го осветлуваа патот.
* * *
Пред полноќ бев повторно во градот. За среќа ќе поминам тука уште една ноќ, која како и саботната беше исто така жива поради неработниот ден понеделник. Шетав низ суптилно осветлените, стрмни сокаци и калдрми, навраќајќи се во мемориите од детството и во нив препознавајќи еден прекрасен и возбудлив град со многу потенцијал. Знам многумина кои би се фасцинирале од некој мал средновековен медитерански град, можеби на Француското крајбрежје или пак можеби некое мало утврдување во Италија. Но ете, не знаеме да го препознаеме потенцијалот, вредноста, убавината и правековната историската димензија во овој наш град. Ниту ние кој живееме во оваа земја, ниту самите жители кој се тука со децении, не знаат да го препознаат и искористат тој потенцијал. Но, многуте странци кои тука почнуваат да циркулираат, очигледно знаат.
Останав тука и утредента. Во ден да ги уживам кејот, кулите, градот во целост, искачувајќи се по околните брда налик на пирамиди од некоја древна цивилизација, од каде се гледа целиот, како со векови лежи во кратерот. Останува уште многу да се истражува овој град, Осоговијата чиј само мал дел ете овие денови поминав и секако целиот исток, кој крие којзнае какви магии и скриени богатства во своите непрегледни ридови.
Тони Димитров

Овој викенд на 10ти август, ПД Трансверзалец, организира искачување на врвот Рудока преку Црно Езеро и патот за Шарски Води.

Прво регионално искачување на највисокиот врв на Косово, Маја нјери/Голема Рудока висок 2658 метри, граничен врв со Македонија.
Патеката е долга 9,7 км се пешачи 4 часа, висинска разлика 1300м. Пристап преку село Сенокос 14км до патот шарски води од кој 6 км се макадам.

Старт од патот Шарски Води во 07:30. Вода по пат има на 3 места (Војводина, Црно Езеро и Превој)

Поаѓање во 06:00 часот, цена 600 денари.
Приајви и информации:070641998